نقش فناوری نانو در افزایش پایداری فرمولاسیون‌های تزریقی بیولوژیک

حفاظت ساختاری پروتئین‌ها به کمک نانوحامل‌ها

پپتیدها و پروتئین‌های دارویی در محلول‌های آبی مستعد تجمع (Aggregation) و تخریب هیدرولیتیک هستند. با استفاده از نانوحامل‌های لیپوزومی و پلیمری زیست‌تخریب‌پذیر، مولکول‌های فعال دارویی درون یک هسته محافظت‌شده قرار می‌گیرند. این معماری نانومتری مانع از تماس مستقیم عامل بیولوژیک با عوامل مخرب محیطی می‌گردد.

نانوحامل‌های لیپوزومی و پلیمری نه تنها پایداری حرارتی فرآورده را افزایش می‌دهند، بلکه مسیرهای رهایش هدفمند دارو را در بافت هدف هموار می‌سازند.

تعدیل ایمنی‌زایی و بهبود زیست‌سازگاری

یکی دیگر از مزایای کلیدی فناوری نانو، کاهش واکنش‌های ایمنی ناخواسته علیه پروتئین‌های درمانی تزریقی است. پوشش‌های پلیمری مانند پلی‌اتیلن گلیکول (PEGylation) می‌توانند نیمه‌عمر بیومولکول را در خون افزایش داده و از پاکسازی زودهنگام توسط سیستم رتیکولواندوتلیال جلوگیری کنند.